31-03-10

Terug aan het lopen

Donderdag 25 maart, exact 25 dagen na de liesoperatie mocht ik terug beginnen lopen, uiteraard moet je dat geen 2 keer zeggen tegen mij. Ik had het allemaal al zeker 100 keer gepland hou het zou gaan gebeuren. Een collega van mij wou na een inactiviteit van een 8-tal maanden terug beginnen met lopen, dus zouden we samen terug beginnen en zodoende vertrokken we donderdagmiddag tijdens de middagpauze voor een rondje naar het park "Den Brandt" lopen, wandelen, lopen, wandelen zo ging het een klein half uurtje door tot we toch een goede 3 km's gelopen hadden.

run
Vooraf was er uiteraard die twijfel, zal het gaan, ga ik nog pijn voelen, zal ik nog ergens hinder van hebben, maar het ging voortreffelijk. Niets gevoeld, de volgende dag ook nergens last van zelfs niet stijf.

Vrijdag dan een rustdag, zaterdag op mijn eentje een rondje van bijna 6km gedaan. Zondag weer een rustdag om dan maandag het volume weer wat op te drijven tot 7.8km telkens aan een rustig tempo van 6min/km. Dinsdag tijdens de middagpauze met mijn collega weer een toerke gaan doen met enkele wandelpauzes. Dinsdagavond dan in het hevige onweer opnieuw 7.9km gelopen tijdens Thomas zijn training. Vandaag opnieuw een rustdag om niet te overhaast te werk te gaan, zodat ik morgenavond het volume opnieuw wat kan verhogen. Zo heb ik tijdens de maand maart toch nog enkele malen gelopen met een totaal volume van 27km.

Morgenmiddag ben ik op het werk trouwens van dienst om chocolade en paaseitjes te verkopen ten voordele van de "Roparun".  

 

21:06 Gepost door Marc | Permalink | Commentaren (6) | Tags: lopen |  Facebook |

21-03-10

Aftellen

Jaja, het aftellen kan beginnen. Nog enkele dagen en dan mag er terug gelopen worden. Bij momenten heb ik echt wel moeite moeten doen om niet te gaan lopen, de herstelling verloop voorbeeldig dus werd de drang wel groot. Maar langs de andere kant had ik er alle baat bij om het niet te doen, zodat alles de nodige tijd krijgt om goed en volledig te herstellen.

De fiets daartegen kwam dan weer wat meer van stal, daarmee zijn deze week toch een goede 100 km's meer mee gereden dan normaal, wat neerkomt op een totaal van 160 km.

Het weekend stond dan weer volledig in het teken van de kids, dansen voor Charlotte en Stephanie. Thomas moest zaterdag en zondag een wedstrijd basketbal spelen, waarvan er 1 gewonnen werd en 1 verloren. Daarnet ben ik dan met Stephanie nog gaan autorijden en nu ga ik mij richting keuken begeven om het avondeten klaar te maken.

17:30 Gepost door Marc | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

13-03-10

't is weeral weekend

Hoewel de voorbije 2 weken precies allemaal weekend leken voor mij. Als je zo eens 2 weken alleen thuis bent lijken alle dagen rustdagen. Dat is nu ook weer niet echt waar, ik heb mij altijd wel met iets bezeig gehouden.

fietsenSinds donderdag de draadjes uit de wonden verwijderd zijn mag ik ook terug beginnen sporten, de eerste 2 weken enkel nog maar fietsen, maar dat is toch al beter dan niets. Gisteren heb ik mij dan ook aan een eerste fietstochtje gewaagd, een uurtje gaan fietsen in een kleine versnelling en toen ik terug thuis was stonden er 24 km op de teller. Dat was dus al een mooi toerke om te beginnen, en het was ook vrij goed verlopen. Wel moet ik nog opletten op oneffenheden op de weg, zoals putten en het op- en afrijden van een borduur ook al is deze verlaagd.

's Avonds moesten we dan nog spaghetti gaan eten ten voordele van Stephanie haar schoolreis naar Italië. Aan de ouders werd gevraagd om desserten te maken, dus had ik in de voormiddag 2 grote schotels met chocomousse gemaakt.

Vanmorgen stond er voor Charlotte dans op het programma en daarna moest ze dringend naar de jeugdbeweging gebracht worden want die gingen naar Technopolis. En nu is het tijd om met Thomas naar het basketbal te vertrekken, ze spelen om 16h00 thuis tegen BBC Niel.

14:49 Gepost door Marc | Permalink | Commentaren (2) | Tags: fietsen |  Facebook |

09-03-10

Niet lopen maar wandelen

Al een week en 1 dag sta ik nu op non-actief, zit ik hier thuis, laat Brigitte mij allerlei karweitjes doen, amuseer ik mij. Hiermee wil ik gewoon zeggen dat de operatie voor 100% is meegevallen, enkel de eerste dagen had ik lichte hinder van de wondjes omdat dat na een tijdje begint te jeuken. Kwam daar nog bij dat de haartjes allemaal terug aan het uitkomen zijn, dus heb ik 2 - 3 dagen niet anders gedaan dan overal krabben.

Nu is het zo dat je tegenwoordig na een liesbreuk onmiddellijk alles terug mag doen. Vroeger mocht je geen zware dingen tillen en sporten was uit den boze, maar dat is allemaal verleden tijd. Toch ben ik nog niet gaan lopen, omdat ik mijn lichaam wel wat tijd wil gunnen om te herstellen. Het blijft tenslotte toch een operatie en het was onder volledige narcose. De laatste 3 dagen heb ik wel alle dagen een flinke wandeling gedaan, zondag zijn we met ons allen een wandeling gaan doen in het park van Brasschaat en als beloning(?) zijn we daarna nog een lekkere 'Brusselse wafel' gaan eten. Gisteren en vandaag ben ik al wandelend naar de Delhaize geweest, weliswaar met een heel grote omweg. Normaal is dat 500m van ons huis, maar ik heb het vandaag eens nagerekend in 'MapMyrun' en kwam aan een afstand van 7 km. Op die manier blijven de spieren toch een beetje actief.

kasteel Brasschaat

Het kasteeel van Brasschaat

Nu donderdag moet ik op kontrole komen en worden tevens de draadjes uit de wonden gehaald en als alles dan goed blijft zal ik tijdens het weekend niet meer te houden zijn. Dan ga ik eens rustig een kleine test doen, is die positief dan wil ik mij op de 'Antwerp 10 miles' richten. Dan wordt dat een doel, om deze rustig uit te lopen. Maar daarover later meer.

14:46 Gepost door Marc | Permalink | Commentaren (3) | Tags: wandelen, liesbreuk |  Facebook |

02-03-10

De revalidatie kan beginnen

Nadat ik vorige week woensdag en vrijdag lopend gaan werken was zal het nu een hele tijd duren alvorens ik nog eens naar het werk zal lopen.

Gisteren moest ik immers om 7h30 in het UZA zijn om hopelijk eindelijk verlost te geraken van mijn liesbreuk. Christoph moest maar eens vroeg opstaan om mij weg te brengen, normaal kan hij op maandag nog uitslapen want dan moet hij maar om 10h15 in school zijn. Ik was dus tijdig in het UZA, alwaar ik mij eerst liet inschrijven om vervolgens door een bevallige verpleegster naar de kamer gebracht te worden. Daar heb ik mij dan maar gelijk verdiept in het boek dat ik had meegenomen, omdat er in een ziekenhuis af en toe toch wel wat moet gewacht worden.

Na een uurtje kwamen de verpleegster dan om wat uitleg te geven en om de liesstreek te scheren. Ik stond als derde op de lijst maar moest mij nog niet haasten, want het kon nog wel een tijdje duren. Dus maar rustig verdergelezen in mijn boek. Rond 11h30 kwamen ze dan zeggen dat ik mij mocht klaarmaken om naar de operatiekamer te vertrekken. Daar was het weer wachten, maar daar gonsde het van de activiteit. ok2Ook liepen er vele stagairs rond. Of het nu stagairs waren of niet, daar ben ik niet helmaal zeker van want ik heb onlangs eens een artikel gelezen dat er veel te weinig medisch personeel is en dat er acties lopen in het buitenland om medisch personeel van daar naar hier te halen. Vermits ze telkens met 2 waren en 1 duidelijk een andere dan het Nederlands als moedertaal had peins ik dat het zoiets was. Ondertussen waren ze mij al aan het volhangen met strips en plakkers om alles te monitoren tijdens de operatie.

operatieMet de anesthesist heb ik nog een babeltje gedaan, maar de operateur heb ik enkel nog zien binnenkomen. Hetvolgende dat ik mij herinner is een drukte van jewelste op de recovery-afdeling. Uiteindelijk was ik om 15h15 terug op mijn kamer, nog half versuft, maar wel pijnvrij. Een uurtje later kreeg ik dan eindelijk iets om te drinken en dat werd echt wel tijd, want mijn mond was zo droog dat ik bijna geen speeksel meer kon aanmaken. Korte tijd later brachten de verpleegsters zelfs een boterhammetje om te eten. Eens dat binnen was moest ik nog plassen voor ik terug naar huis mocht. Ook dat ging vrij goed, ik had immers van een maat van mij gehoord die 2 geleden hetzelfde ondergaan had dat hij veel pijn had om te plassen. Ikke dus niet, was zelfs niet draaierig toen ik rechtstond. Nu moest ik enkel nog wachten tot de dokter langskwam met de nodige papieren en een afspraak om volgende week op controle te komen en dan mocht ik terug naar huis. 

Ook vandaag na een nachtje slapen gaat het goed, heb eigenlijk goed geslapen vannacht enkel wanneer ik van zij veranderde moest ik opletten dat ik geen te bruuske bewegingen deed, dat zal zo nog wel even blijven. Ook als ik een tijdje gezeten heb moet ik rustig rechtstaan, maar verder heb ik geen pijn of last van wat dan ook.

12:32 Gepost door Marc | Permalink | Commentaren (8) | Tags: liesoperatie |  Facebook |