29-05-09

Ja ik leef nog

Het is inmiddels al een hele tijd geleden dat ik nog iets van mij heb laten horen. Op loopgebied was het allemaal nog wat kommer en kwel. Lopen zelf ging wel en mocht ook maar achteraf was er steeds weer die pijn in de rug. De kinè mag mij wekelijks nog enkele malen verwelkomen en ondertussen ben ik ook 2 keer bij de osteopaat geweest. Deze week heb ik reeds 3 keer gelopen, korte afstanden weliswaar, 2 keer 5 km en 1 keer 6 km. Er was nog wel wat pijn, maar eens uit de douche was de pijn al over. Morgen ga ik dan eens proberen om er 1 of 2km bij te doen.

Voor de Roparun heb ik dus maar wijselijk gepast. Het lopen op zich zou wel gaan, maar 66 km lopen in 12 sessies zou zeker niet lukken, dus besloten om maar iemand anders deze fantastische ervaring te laten meemaken. Bijgevolg zal ik zondagnacht vanaf 3 uur in Antwerpen gaan supporteren, daar zal trouwens vanalles te beleven zijn naar aanleiding van de doortocht van de Roparun.

Ook heb ik heb nog steed ontzettend druk met de voorbereiding van de parochiefeesten welke volgende week voor de 54è keer zullen doorgaan. Daar zijn we nu volop op het terrein bezig na al het administratieve waar we al sinds september mee bezig zijn.

Daar ik dit weekend dan toch thuis ben en niet echt iets gepland heb zal ik er eens wat werk van maken om jullie blogs wat bij te lezen.  

22:20 Gepost door Marc | Permalink | Commentaren (8) | Tags: lopen, roparun, breugelkermis |  Facebook |

09-05-09

Het Diamantpad met de Roparunners

Het is ondertussen weeral van vorige week geleden dat ik nog iets van mij heb laten horen, maar naar mijn gevoel gaat het nu de goede kant op. Driemaal per week ga ik naar de kiné en deze week ben ik ook rustig beginnen lopen. Maandag tijdens de middagpauze met een collega aan een start to run begonnen, hij had mij dat al een tijdje geleden gevraagd maar mijn rug belette mij om eraan te beginnen. Nadien heb ik er dan nog een rondje van 2km bijgedaan, zodat ik in totaal toch 28 min gelopen had.

Woensdag dan rustig 6,2km gedaan in 37min. Telkens voel ik nog wel wat na het lopen en ook de uren daarna is er nog wel dat prikkende gevoel, maar het is veel minder erg dan enkele weken geleden. De kiné beloofde mij dat ik normaal zonder problemen de Roparun zal halen, dat is dus goed nieuws.

Vandaag stond dan de langste gezamenlijke Roparuntraining op het programma, 32km ofwel het Diamantpad wat eigenlijk een fietsroute is al lopend afwerken. Voor mijzelf had ik al op voorhand uitgemaakt dat dit zeker geen optie was. Ik zou meelopen tot het te pijnlijk werd, een beetje pijn kan je immers altijd wel verbijten. Daarbij had ik de laatste weken bijna niet gelopen dus zou ik zeker geen 32km aankunnen. Onder een opkomend zonnetje zijn we dan omstreeks 9h20 vertrokken aan café 't Kruiske in Nijlen met een vrij imposante groep. Enkele ex-collega's die nu bij ING life en non-life werken waren ook van de partij alsook een ING-team van Nederland met een ex-collega.

Het lopen ging vrij goed, we werden door onze begeleiders per fiets dan ook goed in de watten gelegd. Regelmatig kwamen ze vragen of we niet moesten drinken of eten. Eigenlijk best aangenaam als je alleen maar aan lopen moet denken. De tijd vloog dan ook voorbij en voor we het goed beseften zaten we bijna aan 20km. Dan vond ik voor mezelf de tijd gekomen om eens na te denken om in de bezemwagen te stappen. Toch nog even doorgelopen zodat ik aan de 2 uren grens kwam. Uiteindelijk gestopt na 2u04m en 23,04km op de teller.

Nadien hebben we dan nog wat nagepraat op het teras en kwamen we allemaal tot het besluit dat er sneller gelopen is dan de vorige keren, de minst snelle loper was immers binnen na 3u01m.

Ik heb nog wel wat pijn in de onderrug nu maar het belet mij niet om toch nog allerlei dingen te doen.

{9h18}{23,04km}{2:04:46}{h143}{11,1km/uur}{5:24}{1902kcal}

 

20:55 Gepost door Marc | Permalink | Commentaren (9) | Tags: roparun, lopen |  Facebook |